Laten we eerlijk zijn: het idee van ’teamleren’ klinkt fantastisch op papier. Samen als een geoliede machine werken aan onderwijsvernieuwing, elkaars expertise benutten, kennis verspreiden zodat we niet telkens in dezelfde valkuilen stappen. En dat is het ook!
Teamleren is een prachtige kans om samen te bouwen aan beter onderwijs. Het is een manier om met frisse ideeën de klas in te stappen. Samenwerken vraagt om tijd en energie, maar levert ook veel op. Het delen van ervaringen, samen puzzelen op vraagstukken en elkaar inspireren maken het onderwijs niet alleen effectiever, maar ook leuker. Hoe mooi is het om van elkaar te leren en samen successen te vieren? En ook al zal dit niet bij iedereen een glimlach op het gezicht toveren, bij de meesten van ons wel.
Tijdsdruk blijft een uitdaging, maar laten we kijken naar wat wél kan. Misschien vinden we die ruimte in een goede vergadering waarin er wat langer stil gestaan wordt bij ideeën zodat ze echt tot bloei komen of in een spontane brainstorm bij de koffieautomaat. De kracht van teamleren zit hem niet in de perfecte planning, maar in het samen willen ontwikkelen.
Ik realiseer me dat ik me zo voor de vakantie op glad ijs begeef, maar ik wil toch even verwijzen naar de cao voor voortgezet onderwijs. Daarin is een heel hoofdstuk (hfdst. 16) gewijd aan deskundigheidsbevordering en professionalisering. Daarin wordt een onderscheid gemaakt in wat we samen doen en wat we individueel oppakken. Waar het mij om gaat is dat professionalisering binnen het onderwijs dus voor een groot deel gefaciliteerd wordt. Hoe bijzonder is dat! Daar zijn de leraren op onze school over het algemeen erg blij mee. Zo vertelden ze mij tijdens onze gesprekken over teamleren. Toch komt tijdsdruk telkens weer om de hoek kijken. De grote vraag is vaak: Hoe maken we gebruik van de mogelijkheden zonder dat het voelt of we er een tweede baan bij hebben? Misschien maken we niet altijd optimaal gebruik van de tijd die we voor professionalisering hebben. De wet van Parkinson stelt: “work expands to fill the time available for its completion.” Daarmee wordt bedoeld dat het werk uitdijt als er meer tijd voor beschikbaar komt. Dus daar zit volgens mij het antwoord niet.
Misschien zit het antwoord wel in een andere wetmatigheid: samen kom je verder dan alleen. Teamleren hoeft geen extra last te zijn, als we het slim en met plezier aanpakken. Het draait niet om nóg meer werk, maar om beter samenwerken, zodat we elkaar versterken en tijd winnen in plaats van verliezen. Dus laten we die koffiemomenten benutten, die successen vieren en af en toe gewoon samen zweten.
